01-05-05

De sociale vaardigheden van een ADHD-er

Waarom het voor een ADHD-er zo moeilijk is om sociale contacten te leggen en/of te behouden
  • ze onderbreken gemakkelijk iemand in het gesprek
  • ze zijn niet zo vaak bezig met de behoeften van de medemens
  • ze zijn veel impulsiever en actiever (wat de tegenpartij kan uitputten)
  • ze zijn de hele tijd aan het woord

Ze zeggen vaak: "een ADHD-er praat TEGEN iemand, niet MET iemand"

  • ze geven soms onbezonnen opmerkingen

Omdat ze te druk bezig zijn en/of afgeleid zijn met andere zaken

  • ze kunnen bot reageren
  • ze zijn snel afgeleid
  • ze zijn overgevoelig voor kritiek
  • ze missen soms sociale signalen

Ze zijn soms zodanig bezig met zichzelf, dat ze niet zien dat de tegenpartij moe, geïrriteerd of boos is met de opmerking

  • ze kunnen niet zo goed luisteren

Omdat ze zo'n moeite hebben met hun concentratie kunnen ze niet goed luisteren. Doe dus korte gesprekken, 'to the point'.

  • ze zijn té druk
  • ze kunnen mensen in hun omgeving uitputten

Ze zijn zodanig 'opdringerig', druk en actief dat ze de tegenpartij kunnen uitputten

  • ze kunnen ongeduldig zijn in hun gedrag

Zij vinden vaak dat de wereld in "slow motion" draait... omdat ze zelf zo snel zijn

  • ze hebben soms 'verdwijntrucs'

Het ene moment zie je ze bijna elke dag, en het andere moment zie je ze maanden niet. En plots... zie je ze weer elke dag... en dan... weer enkele maanden niet.

18:28 Gepost door Barronneske (operator) | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Ik ben vader van een 14-jarige ADHD'er. Niet altijd gemakkelijk en hij heeft het zelf op dit moment ook behoorlijk moeilijk vooral op school.

Ik herken de meeste van de bovenstaande kenmerken. Feit is dat hij zelf helemaal die situatie niet door heeft. Hij merkt duidelijk dat hij het heel moeilijk heeft om vrienden te vinden en te houden en dat zelfs volwassenen heel kribbig op hem reageren. Hij gaat er echter van uit dat dit het gevolg is van een soort complot tegen hem. Dat zijn eigen gedrag aan de basis van dit probleem ligt, is voor hem moeilijk te geloven. Hij gedraagt zich immers helemaal niet uit kwade wil op die manier.

Ik weet niet of het realistisch is dat een ADHD'er zijn sociaal gedrag aanpast, het is in ieder geval voor hen nog moeilijker dan voor gewone mensen. Maar alle tips zijn welkom.

Gepost door: Hans Dewitte | 20-04-09

Jammer! Waar ik best veel moeite mee heb! Ik ben zelf 23 jaar, ik heb ook ADHD, als ik de dingen hier boven lees vind ik het best negatief allemaal, je kunt het ook anders zien, zie het als een kind met een boodschap, een kind met adhd is lastig, of vervelend nee als jij er bij stil staat dat dit kind een andere aanpak nodig heeft, en jij dit doet, zul je zien dat adhd echt toffe mensen zijn waar je ontzettend mee kan lachen.
Zie zelf ook alles positief in...
groetjes Marije

Gepost door: Marije | 25-11-09

Ik ben een mama van 2 kinderen. Mijn oudste dochter is 8 jaar en als ik bovenstaande zaken lees herken ik bijna alles in haar. Momenteel wordt ze getest op adhd (is ook hyperactief en impulsief) en dit lezen is heel confronterend voor mij. Het kan inderdaad zo uitputtend zijn en ben wat bang voor de toekomst. Je wilt tenslotte het beste voor je kind. Ondertussen heb ik reeds een afspraak gemaakt voor een sociale vaardigheidstraining en hoop dat dat haar al vooruit kan helpen want volgens een schoolobservatie speelt ze veel alleen en dat doet me pijn. Er wordt ook ondersteunende medicatie voorgesteld waar ik eerder weigerachtig tgo sta maar ik wil alles doen om haar een goeie toekomst te bezorgen.

Gepost door: evelyn | 18-01-10

ik heb zelf adhd, en vind dit grote onzin, ik heb veel vrienden die ik al mijn hele leven heb, en kan met iedereen door een deur.
het lijkt me sterk dat al die mensen waar ik mee omga stiekem een hekel aan me hebbenl.

Gepost door: Ikke | 06-06-10

Totaal niet mee eens. Probeer eens je echt te verdiepen in adhd. Op jouw deterministische manier, is er geen verschil tussen een psychopaat en iemand die wellicht een adhd- gecombineerde type is...

Gepost door: isabel | 23-06-10

wat een negatieve manier van kijken.
wanneer je vast houdt aan wat jij 'normale'codes vindt, dan voldoet een adhd er niet aan jou codes en -zou- je de conclusie -kunnen- trekken dat een adhd er niet sociaal is.
maar misschien zijn de codes waar jij aan gewend bent en die jou ondersteunen voor een adhd er misschien enorme opgaves...
en misschien houden adhd ers zich daarom amar slecht aan deze codes, met beprekt succes.
en: misschien zegt dat wel NIETS over de betrokkenheid, het inlevingsvermogen en liefde (dus de inhoud) waar een adhd er toe in staat is, maar zegt het alleen iets over de VORM waarin het gecommuniceerd wordt!!
mvg een sociale adhd er

Gepost door: birder | 15-03-11

en, nog even als toevoeging: misschien is sociaal contact met een adhder wel een uitdaging om onbekende gebieden van sociaal contact te onderzoeken, waarbij de vorm niet eenzijdig bepaald wordt door culturele gewoonten, wellicht grilliger en onvoorspelbaarder is, maar daarom niet minder rijk en levend.

Gepost door: birder | 15-03-11

Ik ben zelf 25 jaar, een vrouw, en heb add. Ik ben dus niet hyperactief maar wel onoplettend. Ik voel me vaak eenzaam want ook al ben ik sociaal, ik heb niet één iemand waar ik van zeg, dat is mijn beste vriend (in).

Het meest van al mis ik een gesprekspartner. Zoals nu, tijdens de examens aan de hogeschool. Ik zou zo graag praten over mijn twijfels maar ik weet niet wie te bellen, ik weet niet bij wie langs te gaan.

Door ervaringen uit het verleden ben ik nogal onzeker en dat remt me ook af om initiatief te nemen. Zo kan ik wel stellen dat ADD (wat me die ervaringen opleverde) me belet om vrienden te maken.

Gepost door: hal-o | 17-01-12

De commentaren zijn gesloten.